داروي «متفورمين» مورد استفاده در درمان ديابت، مي‌تواند تاثيرات مضري بر روي سلول‌هاي بيضه در دوران باروري مردان داشته باشد.



نتايج تحقيق پژوهشگران كشور نشان داد: داروي «متفورمين» مورد استفاده در درمان ديابت، مي‌تواند تاثيرات مضري بر روي سلول‌هاي بيضه در دوران باروري مردان داشته باشد.


«متفورمين» داروي مورد استفاده در درمان ديابت و برخي از اختلالات مربوط به مقاومت به انسولين مانند سندرم تخمدان پلي كيستيك است. با اين حال اثرات متفورمين در باروري مردان ناشناخته باقي مانده و اثرات آن بر غدد جنسي به طور اختصاصي مورد مطالعه قرار نگرفته است.


بر همين اساس «زهرا مهريان»، دانشجوي دكتراي بيولوژي توليد مثل دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي در يك پژوهش به بررسي اثرات متفورمين بر روي سلول‌هاي بيضه پرداخته است و تعدادي از مقالات در همين زمينه را در يك مرور نظام‌مند مورد بررسي قرار داده است.

بر اساس يافته‌هاي حاصل از مقالات مورد بررسي،‌ شواهدي مبني بر اين وجود دارد كه متفورمين ممكن است به عنوان يك عامل ضد ديابتيك بي‌خطر براي مردان مبتلا به تيپ 2 ديابت در سن باروري باشد و سبب توليد لاكتات توسط سلول‌هاي سرتولي شده كه داراي اثرات تغذيه‌اي و ضد اپوپتوزي بر سلول‌هاي زاياي در حال رشد است.

بر اساس اين تحقيق، برخي يافته‌هاي جديد در بررسي‌هاي كشت بافتي انسان و موش در شرايط آزمايشگاهي نشان دادند متفورمين سبب كاهش ترشح تستوسترون و بيان mRNA فاكتورهاي اصلي درگير در توليد استروئيد مي‌شود.
بر اساس نتايج به دست آمده در اين تحقيق، ترشح لاكتات در هر دو محيط كشت انساني و موشي افزايش مي‌يابد.

همچنين تعدادي از مقالات مروري در اين تحقيق مشخص كرده‌اند كه درمان با متفورمين و رژيم غذايي اصلاح شده مي‌تواند با بهبود كيفيت اسپرم و تقويت توانايي آنتي‌اكسيداني بيضه اعمال اثر كند.

مطالعات در اين تحقيق نشان داده است كه با تجويز متفورمين به موش باردار، اندازه بيضه در جنين و نوزاد آن در طول زندگي داخل رحمي كاهش مي‌يابد. اگرچه تعداد سلول‌هاي زايا توسط متفورمين تغييري نيافته، اما تعدادي از سلول‌هاي سرتولي تا حدودي در هر دو دوره كاهش مي‌يابد.

اين نتايج حاكيست كه تعداد سلول‌هاي ليديگ تنها در دوره جنيني در 16 روز اول كاهش مي‌يابد.


بنابراين،‌ نتايج به دست آمده در اين تحقيق بيانگر آن است كه متفورمين ممكن است به عنوان يك عامل ضد ديابتيك بي‌خطر براي مردان مبتلا به تيپ 2 ديابت در سنين باروري باشد اما تجويز آن در دوران باروري باعث تاثيرات مضري بر روي بيضه و سلول‌هاي آن مي‌شود.